BokRobot reading edition
Books
FreeKoning voor drie dagen
Gertrude Landa
Choose version
Godfrey de Bouillon was een beroemde krijgsman, een moedige generaal en een dapper leider van mannen, die in verschillende landen overwinningen behaalde. En dus, in het jaar 1095, toen de eerste Kruistocht werd georganiseerd, kreeg hij het bevel over een van de legers en leidde hij dit leger tijdens de historische mars naar het Heilig Land door heel Europa.
Net als veel andere grote soldaten uit zijn tijd was Godfrey een wreed man, en bovenal haatte hij de Joden.
"In deze, onze Heilige Oorlog," zei hij tegen zijn mannen, "zullen we alle kinderen van Israël doden, waar we hen ook aantreffen. Ik zal niet rusten voordat ik de Joden heb uitgeroeid."
Getrouw aan zijn monsterlijke eed, slachtten Godfrey en zijn soldaten grote aantallen Joden af. Ze deden dit zonder medelijden of genade, met de woorden: "We vervullen een heilige plicht, want we hebben de zegen van de priesters voor onze onderneming."
Godfrey was ervan overtuigd dat hij zou zegevieren, maar hij wilde ook de zegen van een rabbijn ontvangen. Het was een merkwaardig verlangen, maar in die tijd werden dergelijke dingen niet als vreemd beschouwd, en dus stuurde Godfrey de Bouillon naar de geleerde Rabbi Solomon ben Isaac, beter bekend onder zijn wereldberoemde naam Rashi.
Rashi, een van de wijste wijzen onder de Joden, kwam naar Godfrey toe, en de twee mannen stonden tegenover elkaar.
"U hebt gehoord van mijn voornemen om Jeruzalem te veroveren," zei Godfrey hooghartig.
"Ik eis uw zegen voor mijn onderneming."
"Zegeningen zijn geen gave van de mens; ze worden door de Hemel geschonken aan waardige doelen," antwoordde Rashi.
"Speel niet met woorden," repliceerde de krijgsman, "want dat kan u duur komen te staan. Een heilige man kan een zegen uitspreken."
Maar Rashi was niet bang. Hij werd toen al oud, maar hij was even dapper als de opschepperige soldaat, en hij staarde Godfrey onverschrokken aan.
"Ik kan de God van Israël niet aanroepen namens iemand die gezworen heeft alle nakomelingen van Zijn uitverkoren volk te vernietigen," zei hij.
"Zo, ho!" riep Godfrey. "U trotseert mij."
# book_id: global-gutenberg-translation-9c09442c479446128c08a64a6606f5e1
# book_title: Koning voor drie dagen
# chapter_id: 1-koning-voor-drie-dagen
# chapter_title: Koning voor drie dagen
# book_page: 1 / 5
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Godfrey de Bouillon was een beroemde krijgsman, een moedige generaal en een dapper leider van mannen, die in verschillende landen overwinningen behaalde. En dus, in het jaar 1095, toen de eerste Kruistocht werd georganiseerd, kreeg hij het bevel over een van de legers en leidde hij dit leger tijdens de historische mars naar het Heilig Land door heel Europa.
Net als veel andere grote soldaten uit zijn tijd was Godfrey een wreed man, en bovenal haatte hij de Joden.
"In deze, onze Heilige Oorlog," zei hij tegen zijn mannen, "zullen we alle kinderen van Israël doden, waar we hen ook aantreffen. Ik zal niet rusten voordat ik de Joden heb uitgeroeid."
Getrouw aan zijn monsterlijke eed, slachtten Godfrey en zijn soldaten grote aantallen Joden af. Ze deden dit zonder medelijden of genade, met de woorden: "We vervullen een heilige plicht, want we hebben de zegen van de priesters voor onze onderneming."
Godfrey was ervan overtuigd dat hij zou zegevieren, maar hij wilde ook de zegen van een rabbijn ontvangen. Het was een merkwaardig verlangen, maar in die tijd werden dergelijke dingen niet als vreemd beschouwd, en dus stuurde Godfrey de Bouillon naar de geleerde Rabbi Solomon ben Isaac, beter bekend onder zijn wereldberoemde naam Rashi.
Rashi, een van de wijste wijzen onder de Joden, kwam naar Godfrey toe, en de twee mannen stonden tegenover elkaar.
"U hebt gehoord van mijn voornemen om Jeruzalem te veroveren," zei Godfrey hooghartig.
"Ik eis uw zegen voor mijn onderneming."
"Zegeningen zijn geen gave van de mens; ze worden door de Hemel geschonken aan waardige doelen," antwoordde Rashi.
"Speel niet met woorden," repliceerde de krijgsman, "want dat kan u duur komen te staan. Een heilige man kan een zegen uitspreken."
Maar Rashi was niet bang. Hij werd toen al oud, maar hij was even dapper als de opschepperige soldaat, en hij staarde Godfrey onverschrokken aan.
"Ik kan de God van Israël niet aanroepen namens iemand die gezworen heeft alle nakomelingen van Zijn uitverkoren volk te vernietigen," zei hij.
"Zo, ho!" riep Godfrey. "U trotseert mij."Maar hij stopte abrupt met zijn woedeuitbarsting. Hij wilde geen ruzie met een heilige man, want dat kon hem nerveus maken. En nervositeit werd toen verkeerd geïnterpreteerd als bijgeloof. Bovendien kon de rabbijn hem vervloeken.
"Als u niet wilt zegenen," zei hij, "zou u dan misschien de goedgunstigheid willen hebben om de sluier van de toekomst voor mij op te lichten? U, wijze mannen van de Joden, bent helderziend en kunt gebeurtenissen voorspellen—zo zegt men althans. Honderdduizend strijdwagens, gevuld met dappere, vastbesloten en sterke soldaten, staan tot mijn beschikking. Zeg me: zal ik slagen of falen?"
"U zult beide doen," antwoordde Rashi.
"Wat bedoel je daarmee?" eiste Godfrey woedend.
"Jeruzalem zal aan u toevallen. Zo is het beschikt, en u zult haar koning worden."
"Ha! Dus u acht het toch het verstandigst om uiteindelijk een zegen uit te spreken," onderbrak Godfrey. "Ik ben tevreden."
"Ik heb niet alles gezegd," zei de rabbi ernstig. "Drie dagen zult u regeren en niet langer."
Godfrey bleef bleek achter.
"Zal ik terugkeren?" vroeg hij langzaam.
"Niet met uw menigte strijdwagens. Uw immense leger zal gereduceerd zijn tot drie paarden en drie mannen wanneer u deze stad bereikt."
"Genoeg," riep Godfrey. "Als u denkt me bang te maken met deze onheilspellende woorden, faalt u. En luister, rabbi van de Joden: uw woorden zullen worden onthouden. Mocht u zich in het kleinste detail vergissen—als ik vier dagen koning van Jeruzalem blijf, of met vier ruiters terugkeer—dan zult u de straf van een valse profeet ondergaan en levend verbrand worden. Begrijpt u? U zult ter dood gebracht worden."
"Ik begrijp het heel goed," antwoordde Rashi, volkomen onbewogen. "Het is een vonnis dat u en uw soort graag uitspreken, met of zonder de goedkeuring van degenen die u uw heilige mannen noemt. Het is niet ik die bang ben, Godfrey de Bouillon. Ik probeer niet in de toekomst te kijken om mijn eigen veiligheid te verzekeren."
# book_id: global-gutenberg-translation-9c09442c479446128c08a64a6606f5e1
# book_title: Koning voor drie dagen
# chapter_id: 1-koning-voor-drie-dagen
# chapter_title: Koning voor drie dagen
# book_page: 2 / 5
# chapter_page: 2
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Maar hij stopte abrupt met zijn woedeuitbarsting. Hij wilde geen ruzie met een heilige man, want dat kon hem nerveus maken. En nervositeit werd toen verkeerd geïnterpreteerd als bijgeloof. Bovendien kon de rabbijn hem vervloeken.
"Als u niet wilt zegenen," zei hij, "zou u dan misschien de goedgunstigheid willen hebben om de sluier van de toekomst voor mij op te lichten? U, wijze mannen van de Joden, bent helderziend en kunt gebeurtenissen voorspellen—zo zegt men althans. Honderdduizend strijdwagens, gevuld met dappere, vastbesloten en sterke soldaten, staan tot mijn beschikking. Zeg me: zal ik slagen of falen?"
"U zult beide doen," antwoordde Rashi.
"Wat bedoel je daarmee?" eiste Godfrey woedend.
"Jeruzalem zal aan u toevallen. Zo is het beschikt, en u zult haar koning worden."
"Ha! Dus u acht het toch het verstandigst om uiteindelijk een zegen uit te spreken," onderbrak Godfrey. "Ik ben tevreden."
"Ik heb niet alles gezegd," zei de rabbi ernstig. "Drie dagen zult u regeren en niet langer."
Godfrey bleef bleek achter.
"Zal ik terugkeren?" vroeg hij langzaam.
"Niet met uw menigte strijdwagens. Uw immense leger zal gereduceerd zijn tot drie paarden en drie mannen wanneer u deze stad bereikt."
"Genoeg," riep Godfrey. "Als u denkt me bang te maken met deze onheilspellende woorden, faalt u. En luister, rabbi van de Joden: uw woorden zullen worden onthouden. Mocht u zich in het kleinste detail vergissen—als ik vier dagen koning van Jeruzalem blijf, of met vier ruiters terugkeer—dan zult u de straf van een valse profeet ondergaan en levend verbrand worden. Begrijpt u? U zult ter dood gebracht worden."
"Ik begrijp het heel goed," antwoordde Rashi, volkomen onbewogen. "Het is een vonnis dat u en uw soort graag uitspreken, met of zonder de goedkeuring van degenen die u uw heilige mannen noemt. Het is niet ik die bang ben, Godfrey de Bouillon. Ik probeer niet in de toekomst te kijken om mijn eigen veiligheid te verzekeren."Met deze woorden scheidden ze zich. De rabbi keerde terug naar zijn gebeden en zijn studies die het Joodse onderwijs hebben verrijkt, terwijl Godfrey op weg ging om langs de oevers van de Rijn een spoor van onschuldig Joods bloed achter te laten op zijn mars naar Palestina.
De geschiedenis heeft de gebeurtenissen van de Kruistocht vastgelegd. Godfrey belegerde, na vele veldslagen, de Heilige Stad, veroverde haar en dreef de Joden een van de synagogen binnen, waar hij hen levend verbrandde. Acht dagen later droegen zijn soldaten hem op hun schilden en riepen hem uit tot koning.
Godfrey was verheugd, maar twee dagen later overwoog hij de zaak zorgvuldig en besloot dat hij niet altijd in Jeruzalem kon blijven wonen. Dus riep hij de volgende dag zijn kapiteins bij elkaar en zei:
"U hebt mij grote eer bewezen. Maar ik moet terugkeren naar Europa, en het zou passender zijn als ik hertog van Jeruzalem en beschermer van de Heilige Stad zou worden genoemd in plaats van haar soeverein."
Die nacht herinnerde hij zich echter plotseling de profetie van Rashi.
"Al drie dagen ben ik koning van Jeruzalem," mompelde hij. "De rabbijn van de Joden sprak de waarheid."
Hij kon niet anders dan zich afvragen of de rest van de profetie zou uitkomen, en hij werd humeurig. Hij was blij als hij een overwinning behaalde, maar er kwamen ook rampen, en hij werd in wanhoop gestort. De tegenslagen beïnvloedden de moraal van zijn troepen, ziekten decimeerden hun gelederen, en deserties verminderden hun aantal nog verder. Langzaam maar zeker krompte zijn machtige leger tot slechts een handjevol ontevreden mannen en verwaarloosde paarden.
Het was een rammelende en ellendige stoet die hij terugvoerde over Europa, en dagelijks werd zijn gezelschap kleiner. Mannen en paarden bezweken aan pure uitputting langs de weg en werden daar achtergelaten om te sterven, terwijl hongerige gieren op de bomen zaten, geduldig wachtend tot het laatste sprankeltje leven verdween voordat ze zich aan het uitpikken van de botten zetten.
# book_id: global-gutenberg-translation-9c09442c479446128c08a64a6606f5e1
# book_title: Koning voor drie dagen
# chapter_id: 1-koning-voor-drie-dagen
# chapter_title: Koning voor drie dagen
# book_page: 3 / 5
# chapter_page: 3
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Met deze woorden scheidden ze zich. De rabbi keerde terug naar zijn gebeden en zijn studies die het Joodse onderwijs hebben verrijkt, terwijl Godfrey op weg ging om langs de oevers van de Rijn een spoor van onschuldig Joods bloed achter te laten op zijn mars naar Palestina.
De geschiedenis heeft de gebeurtenissen van de Kruistocht vastgelegd. Godfrey belegerde, na vele veldslagen, de Heilige Stad, veroverde haar en dreef de Joden een van de synagogen binnen, waar hij hen levend verbrandde. Acht dagen later droegen zijn soldaten hem op hun schilden en riepen hem uit tot koning.
Godfrey was verheugd, maar twee dagen later overwoog hij de zaak zorgvuldig en besloot dat hij niet altijd in Jeruzalem kon blijven wonen. Dus riep hij de volgende dag zijn kapiteins bij elkaar en zei:
"U hebt mij grote eer bewezen. Maar ik moet terugkeren naar Europa, en het zou passender zijn als ik hertog van Jeruzalem en beschermer van de Heilige Stad zou worden genoemd in plaats van haar soeverein."
Die nacht herinnerde hij zich echter plotseling de profetie van Rashi.
"Al drie dagen ben ik koning van Jeruzalem," mompelde hij. "De rabbijn van de Joden sprak de waarheid."
Hij kon niet anders dan zich afvragen of de rest van de profetie zou uitkomen, en hij werd humeurig. Hij was blij als hij een overwinning behaalde, maar er kwamen ook rampen, en hij werd in wanhoop gestort. De tegenslagen beïnvloedden de moraal van zijn troepen, ziekten decimeerden hun gelederen, en deserties verminderden hun aantal nog verder. Langzaam maar zeker krompte zijn machtige leger tot slechts een handjevol ontevreden mannen en verwaarloosde paarden.
Het was een rammelende en ellendige stoet die hij terugvoerde over Europa, en dagelijks werd zijn gezelschap kleiner. Mannen en paarden bezweken aan pure uitputting langs de weg en werden daar achtergelaten om te sterven, terwijl hongerige gieren op de bomen zaten, geduldig wachtend tot het laatste sprankeltje leven verdween voordat ze zich aan het uitpikken van de botten zetten.Godfrey de Bouillon had zijn overwinning behaald, maar tegen welke prijs? Duizenden mannen, vrouwen en kinderen waren vermoord, duizenden van zijn soldaten waren in de strijd gesneuveld, en nu waren honderden anderen uit de gelederen weggevallen om hun laatste uren door te brengen op de gruwelijke weg die van Jeruzalem terug naar West-Europa leidde. Is het dan een wonder dat Godfrey ongelukkig was, en dat hij telkens aan de woorden van Rashi dacht?
Uiteindelijk bereikte hij de stad Worms, waar Rashi woonde. Met hem waren vier mannen, te paard.
"Het is goed," zei hij, met zoveel vrolijkheid als hij kon opbrengen, terwijl hij de restanten van zijn eens zo trotse leger bekeek. "De rabbijn heeft gefaald."
Godfrey gaf zijn mannen opdracht zich achter hem op te stellen en reed trots door de poort van de stad. Terwijl hij dit deed, hoorde hij een schreeuw van angst. Hij draaide zich haastig om en zag een enorme steen uit de stadspoort vallen. Die viel op de soldaat die net achter hem reed, waardoor zowel de man als het paard omkwamen.
Godfrey zag dat hij nu slechts door drie mannen werd vergezeld.
Hij stuurde naar Rashi, en toen de rabbi voor hem stond, zei hij: "Wijze Rashi, u hebt de waarheid gesproken. Uw profetie is tot in het kleinste detail vervuld. Gedurende drie dagen was ik koning van Jeruzalem, en ik keer terug met drie paarden en drie mannen. Ik had naar uw woorden moeten luisteren."
En hij voegde nederig toe: "U zult zeker grote roem verwerven in Israël."
# book_id: global-gutenberg-translation-9c09442c479446128c08a64a6606f5e1
# book_title: Koning voor drie dagen
# chapter_id: 1-koning-voor-drie-dagen
# chapter_title: Koning voor drie dagen
# book_page: 4 / 5
# chapter_page: 4
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
Godfrey de Bouillon had zijn overwinning behaald, maar tegen welke prijs? Duizenden mannen, vrouwen en kinderen waren vermoord, duizenden van zijn soldaten waren in de strijd gesneuveld, en nu waren honderden anderen uit de gelederen weggevallen om hun laatste uren door te brengen op de gruwelijke weg die van Jeruzalem terug naar West-Europa leidde. Is het dan een wonder dat Godfrey ongelukkig was, en dat hij telkens aan de woorden van Rashi dacht?
Uiteindelijk bereikte hij de stad Worms, waar Rashi woonde. Met hem waren vier mannen, te paard.
"Het is goed," zei hij, met zoveel vrolijkheid als hij kon opbrengen, terwijl hij de restanten van zijn eens zo trotse leger bekeek. "De rabbijn heeft gefaald."
Godfrey gaf zijn mannen opdracht zich achter hem op te stellen en reed trots door de poort van de stad. Terwijl hij dit deed, hoorde hij een schreeuw van angst. Hij draaide zich haastig om en zag een enorme steen uit de stadspoort vallen. Die viel op de soldaat die net achter hem reed, waardoor zowel de man als het paard omkwamen.
Godfrey zag dat hij nu slechts door drie mannen werd vergezeld.
Hij stuurde naar Rashi, en toen de rabbi voor hem stond, zei hij: "Wijze Rashi, u hebt de waarheid gesproken. Uw profetie is tot in het kleinste detail vervuld. Gedurende drie dagen was ik koning van Jeruzalem, en ik keer terug met drie paarden en drie mannen. Ik had naar uw woorden moeten luisteren."
En hij voegde nederig toe: "U zult zeker grote roem verwerven in Israël."
En zo is het ook gebeurd. Als u toevallig ooit de stad Brussel, de hoofdstad van België, bezoekt, vergeet dan niet om het standbeeld van Godfrey de Bouillon te bekijken, met zijn trots opgeheven zwaard. Het staat op de Place Royale, op slechts enkele minuten lopen van de synagoge. Als u ooit in de oude stad Worms aan de Rijn bent, doe dan zoals andere bezoekers, Joden en heidenen: ga de synagoge binnen die vele eeuwen geleden werd gebouwd, en u zult de kamer zien waar Rashi studeerde en de stenen stoel waarop hij zat. En niet ver van de synagoge ziet u de oude stadspoort, die ter ere van rabbijn Solomon ben Isaac de Rashi-poort is genoemd. Misschien is het wel diezelfde poort waaronder Godfrey de Bouillon met zijn drie bereden metgezellen de stad binnenging, zoals de legende vertelt.
# book_id: global-gutenberg-translation-9c09442c479446128c08a64a6606f5e1
# book_title: Koning voor drie dagen
# chapter_id: 1-koning-voor-drie-dagen
# chapter_title: Koning voor drie dagen
# book_page: 5 / 5
# chapter_page: 5
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose
En zo is het ook gebeurd. Als u toevallig ooit de stad Brussel, de hoofdstad van België, bezoekt, vergeet dan niet om het standbeeld van Godfrey de Bouillon te bekijken, met zijn trots opgeheven zwaard. Het staat op de Place Royale, op slechts enkele minuten lopen van de synagoge. Als u ooit in de oude stad Worms aan de Rijn bent, doe dan zoals andere bezoekers, Joden en heidenen: ga de synagoge binnen die vele eeuwen geleden werd gebouwd, en u zult de kamer zien waar Rashi studeerde en de stenen stoel waarop hij zat. En niet ver van de synagoge ziet u de oude stadspoort, die ter ere van rabbijn Solomon ben Isaac de Rashi-poort is genoemd. Misschien is het wel diezelfde poort waaronder Godfrey de Bouillon met zijn drie bereden metgezellen de stad binnenging, zoals de legende vertelt.
BokRobot
BokRobot brings together books and fairy tales to read and explore. Discover a growing collection, or create books and fairy tales of your own.