Wódz

Omanhene jest wodzem wioski. Pewien Omanhene miał trzech synów, którzy bardzo pragnęli zobaczyć świat. Udali się do ojca i poprosili o pozwolenie na podróż, które chętnie im udzielił.

Najstarszy syn miał iść pierwszy. Zapewniono mu sługę i wszystko, czego mógł potrzebować w podróży. Po pewnym czasie podróży dotarł do miasta, w którym mieszkał Omanhene kochający zagadki. Jako obcy, podróżny został zgodnie ze zwyczajem przyprowadzony przed wodza.

Wódz wyjaśnił, że w ich wiosce każdy obcy musi pokonać Omanhene w rozwiązywaniu zagadek albo zostać ściętym. Konkurs miał się rozpocząć następnego ranka.

Następnego dnia młodzieniec przybył na Miejsce Zgromadzeń, gdzie Omanhene siedział ze wszystkimi swoimi dworzanami. Omanhene zadawał wiele zagadek, ale młodzieniec nie umiał odpowiedzieć na żadną. Uznano, że poniósł porażkę, i ścięto go.

Po pewnym czasie drugi syn wyruszył w podróż. Dziwnym zrządzeniem losu dotarł do tego samego miasta, w którym zginął jego brat. Jemu także zadano wiele zagadek i nie umiał na nie odpowiedzieć. Więc i on został stracony.

W końcu trzeci brat ogłosił zamiar podróży. Jego matka robiła wszystko, co mogła, aby odwieść go od pozostania w domu, ale na próżno. Była pewna, że jeśli dotrze do miasta, w którym zginęli jego bracia, spotka go ten sam los. Wolałaby, aby umarł w drodze, niż na to pozwolić.

Przygotowała jedzenie zwane cankey, które napełniła trucizną. Gdy zapakowała je do jego torby, wyruszył w drogę. Wkrótce poczuł głód. Wiedząc, że matka nie chciała, aby wyjeżdżał, i mogła zatruć jedzenie, postanowił je wypróbować przed zjedzeniem. Widząc w pobliżu sępa, rzucił mu połowę placka. Ptak zjadł cankey i natychmiast padł martwy przy drodze.

Pojawiły się trzy pantery i zaczęły jeść sępa. One także padły martwe. Młodzieniec odciął nieco mięsa z panter, upiekł je i starannie zapakował do swego zawiniątka.

Nieco dalej został zaatakowany przez siedmiu zbójców. Chcieli go natychmiast zabić. Powiedział im, że ma w zawiniątku dobre pieczone mięso, i zaprosił ich, aby najpierw z nim zjedli. Zgodzili się i podzielili jedzenie na osiem części. Podczas gdy jedli, młodzieniec ukrył swoją porcję. Wkrótce wszyscy siedmiu zbójców zachorowali i umarli. Młodzieniec kontynuował podróż.

W końcu dotarł do miasta, w którym zginęli jego bracia. Podobnie jak oni, został wezwany na Miejsce Zgromadzeń, aby odpowiedzieć na zagadki Omanhene. Przez dwa dni konkurs był wyrównany. Po tym czasie młodzieniec powiedział: "Została mi tylko jedna zagadka. Jeśli potrafisz na nią odpowiedzieć, możesz mnie skazać na śmierć." I zadał tę zagadkę:

"Połowa zabija jednego— Jeden zabija trzech— Trzej zabijają siedmiu."

Władca nie umiał odpowiedzieć tego wieczoru, więc odłożono to do następnego dnia.

W nocy Omanhene przebrał się i udał się do domu, gdzie zatrzymał się obcy. Tam zastał młodzieńca śpiącego w sali. Myśląc, że osoba przed nim to sługa obcego, i nie przypuszczając, że to sam obcy, obudził śpiącego i obiecał wielką nagrodę, jeśli poda mu rozwiązanie zagadki.

Młodzieniec odpowiedział, że poda odpowiedź, jeśli Omanhene przyniesie mu strój, który zawsze nosił na Zgromadzeniu. Władca tylko zbyt chętnie go przyniósł. Gdy młodzieniec bezpiecznie posiadał szaty, wyjaśnił zagadkę w pełni przebiegłemu Omanhene. Powiedział, że gdy wyruszali z domu, matka jego pana zrobiła mu cankey. Aby sprawdzić, czy jest dobre, dali połowę sępowi, który zdechł. Trzy pantery, które skosztowały sępa, także zdechły. Odrobina pieczonego mięsa panter zabiła siedmiu zbójców.

Omanhene był zachwycony, że poznał odpowiedź. Ostrzegł rzekomego sługę, aby nie mówił swemu panu, co się wydarzyło.

Rano wszyscy mieszkańcy wioski zebrali się ponownie. Omanhene dumnie podał odpowiedź na zagadkę, jakby sam ją odkrył. Ale młodzieniec poprosił go, aby przyniósł swój ceremonialny strój, który powinien mieć na sobie na Zgromadzeniu. Oczywiście nie mógł tego zrobić, ponieważ młodzieniec starannie go ukrył.

Obcy opowiedział wtedy, co wydarzyło się w nocy i jak władca zdobył odpowiedź przez oszustwo.

Zgromadzenie ogłosiło, że Omanhene nie zdołał rozwiązać zagadki i musi umrzeć. Więc ścięto go, a młodzieniec został mianowany Omanhene na jego miejsce.