De hut in het bos

# book_id: global-age-version-051871802ba542f99d9c3b7c327c6b5d
# book_title: De hut in het bos
# chapter_id: 1-de-hut-in-het-bos-side-1
# chapter_title: Side 1
# book_page: 1 / 16
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Een arme houthakker woonde met zijn vrouw en drie dochters in een kleine hut aan de rand van een eenzaam bos. Op een ochtend, toen hij op het punt stond om naar zijn werk te gaan, zei hij tegen zijn vrouw: "Laat mijn oudste dochter mijn eten naar mij in het bos brengen, anders krijg ik mijn werk nooit gedaan. En opdat ze de weg niet zou verliezen," voegde hij toe, "zal ik een zakje met millet nemen en de zaden op het pad strooien."

Toen de zon net boven het midden van het bos stond, maakte het meisje zich op met een kom soep. Maar de veldmusjes, bosmusjes, leeuweriken, vinken, merels en sijsjes hadden het millet al lang tevoren opgegeten, en het meisje kon het pad niet vinden.

# book_id: global-age-version-051871802ba542f99d9c3b7c327c6b5d
# book_title: De hut in het bos
# chapter_id: 2-de-hut-in-het-bos-side-2
# chapter_title: Side 2
# book_page: 2 / 16
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Vertrouwend op het geluk, liep ze maar door, totdat de zon onderging en de nacht viel. De bomen ritselden in de duisternis, de uilen huilden, en ze begon bang te worden. Toen zag ze in de verte een licht flikkeren tussen de bomen.

"Daar moeten mensen wonen die mij voor de nacht kunnen opnemen," dacht ze, en ging naar het licht toe. Al gauw kwam ze bij een huis waar alle ramen verlicht waren. Ze klopte aan, en een ruwe stem van binnen riep: "Kom binnen."

Het meisje stapte de donkere ingang binnen en klopte op de deur van de kamer.

# book_id: global-age-version-051871802ba542f99d9c3b7c327c6b5d
# book_title: De hut in het bos
# chapter_id: 3-de-hut-in-het-bos-side-3
# chapter_title: Side 3
# book_page: 3 / 16
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

"Kom gewoon binnen," riep de stem. Toen ze de deur opende, zat er een oude, grijsaardige man aan de tafel, met zijn gezicht in beide handen. Zijn witte baard hing bijna tot op de grond over de tafel. Bij de kachel lagen drie dieren: een kip, een haan en een gevlekte koe.

Het meisje vertelde de oude man haar verhaal en vroeg om onderdak voor de nacht. De man zei:

"Mooie kleine kip, mooie kleine haan, en mooie gevlekte koe, wat zeggen jullie daarvan?"

# book_id: global-age-version-051871802ba542f99d9c3b7c327c6b5d
# book_title: De hut in het bos
# chapter_id: 4-de-hut-in-het-bos-side-4
# chapter_title: Side 4
# book_page: 4 / 16
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

"Duks," antwoordden de dieren, en dat moet "We zijn bereid" hebben betekend, want de oude man zei: "Jullie zullen onderdak en eten krijgen. Ga naar het vuur en kook ons ons avondeten." Het meisje vond in de keuken van alles in overvloed en maakte een goed avondmaal, maar ze dacht niet aan de dieren. Ze droeg de volgeladen schalen naar de tafel, ging naast de grijsaard zitten, at en stillde haar honger. Toen ze genoeg had gehad, zei ze: "Nu ben ik moe. Waar is er een bed waar ik kan gaan liggen en slapen?" De dieren antwoordden:

"Je hebt met hem gegeten, Je hebt met hem gedronken, Je hebt niet aan ons gedacht, Dus zoek zelf maar uit waar je de nacht kunt doorbrengen."

# book_id: global-age-version-051871802ba542f99d9c3b7c327c6b5d
# book_title: De hut in het bos
# chapter_id: 5-de-hut-in-het-bos-side-5
# chapter_title: Side 5
# book_page: 5 / 16
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Toen zei de oude man: "Ga gewoon naar boven, en je zult een kamer met twee bedden vinden. Schud ze uit en leg er witte lakens op, en dan kom ik ook naar boven om te gaan slapen." Het meisje ging naar boven, schudde de bedden uit en legde er schone lakens op, waarna ze zonder op de oude man te wachten in een van de bedden ging liggen.

Na enige tijd kwam de grijsaard, nam zijn kaars, keek naar het meisje en schudde zijn hoofd. Toen hij zag dat ze diep in slaap was, opende hij een luik en liet haar naar beneden in de kelder.

# book_id: global-age-version-051871802ba542f99d9c3b7c327c6b5d
# book_title: De hut in het bos
# chapter_id: 6-de-hut-in-het-bos-side-6
# chapter_title: Side 6
# book_page: 6 / 16
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Laat in de nacht kwam de houthakker thuis en schold zijn vrouw uit omdat ze hem de hele dag hongerig had achtergelaten. "Het is niet mijn schuld," antwoordde ze. "Het meisje ging met je eten weg en moet de weg kwijt zijn geraakt, maar ze komt morgen zeker terug." De houthakker stond voor zonsopgang op om het bos in te gaan en vroeg aan de tweede dochter om hem die dag zijn eten te brengen.

"Ik neem een zakje linzen mee," zei hij. "De zaden zijn groter dan die van gierst. Het meisje zal ze beter kunnen zien en kan niet de weg kwijt raken." Bij het eten haalde het meisje het eten tevoorschijn, maar de linzen waren verdwenen.

# book_id: global-age-version-051871802ba542f99d9c3b7c327c6b5d
# book_title: De hut in het bos
# chapter_id: 7-de-hut-in-het-bos-side-7
# chapter_title: Side 7
# book_page: 7 / 16
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

De vogels in het bos hadden ze opgegeten, net als de dag ervoor, en er was niets overgebleven. Het meisje zwierf de hele nacht door het bos, en ook zij bereikte uiteindelijk het huis van de oude man. Ze kreeg de opdracht naar binnen te gaan en smeekte om eten en een bed.

De man met de witte baard vroeg opnieuw aan de dieren:

"Mooie kleine kip, mooie kleine haan, en mooie gevlekte koe, wat zeggen jullie daarvan?"

De dieren antwoordden opnieuw: "Duks." Alles gebeurde net zoals de dag ervoor. Het meisje bereidde een goede maaltijd, at en dronk met de oude man, en gaf geen aandacht aan de dieren. Toen ze vroeg om een bed, antwoordden ze:

# book_id: global-age-version-051871802ba542f99d9c3b7c327c6b5d
# book_title: De hut in het bos
# chapter_id: 8-de-hut-in-het-bos-side-8
# chapter_title: Side 8
# book_page: 8 / 16
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

"Je hebt met hem gegeten, je hebt met hem gedronken, je hebt niet aan ons gedacht. Zoek zelf maar uit waar je de nacht kunt doorbrengen."

Terwijl ze sliep, kwam de oude man, keek haar aan, schudde zijn hoofd en liet haar naar de kelder zakken.

Op de derde ochtend zei de houthakker tegen zijn vrouw: "Stuur vandaag ons jongste kind met mijn eten weg. Ze is altijd goed en gehoorzaam geweest en zal het goede pad blijven volgen, en niet achter elke wilde hommel aanrennen zoals haar zusters deden." De moeder wilde het niet en zei: "Moet ik nu ook nog mijn dierbaarste kind verliezen?"

# book_id: global-age-version-051871802ba542f99d9c3b7c327c6b5d
# book_title: De hut in het bos
# chapter_id: 9-de-hut-in-het-bos-side-9
# chapter_title: Side 9
# book_page: 9 / 16
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

"Wees niet bang," antwoordde hij. "Het meisje zal niet op het verkeerde pad raken. Ze is te vooruitziend en verstandig. Bovendien neem ik wat erwten mee en zal die uitstrooien. Die zijn nog groter dan linzen en zullen haar de weg wijzen." Maar toen het meisje met haar mand op haar arm naar buiten ging, hadden de houtduiven alle erwten al opgegeten, en ze wist niet welke kant ze op moest.

Ze was vol verdriet en bleef maar denken aan hoe hongerig haar vader zou zijn en hoe haar goede moeder zou treuren als ze niet naar huis zou terugkeren. Toen het uiteindelijk donker werd, zag ze het licht en kwam ze naar het huis in het bos.

# book_id: global-age-version-051871802ba542f99d9c3b7c327c6b5d
# book_title: De hut in het bos
# chapter_id: 10-de-hut-in-het-bos-side-10
# chapter_title: Side 10
# book_page: 10 / 16
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Ze vroeg heel beleefd of ze daar de nacht mocht doorbrengen. De man met de witte baard vroeg opnieuw aan zijn dieren:

"Mooie kleine kip, mooie kleine haan, en mooie gevlekte koe, wat zeggen jullie daarvan?"

"Duks," zeiden ze. Daarna ging het meisje naar de oven, waar de dieren lagen. Ze aaide de kip en de haan en streelde hun gladde veren met haar hand, en ze streelde de gevlekte koe tussen haar hoorns.

Toen ze, in gehoorzaamheid aan de bevelen van de oude man, een goede soep had gemaakt en de kom op de tafel was gezet, zei ze: "Moet ik zoveel eten als ik wil, terwijl de goede dieren niets hebben? Buiten is er genoeg voedsel. Ik zal eerst voor hen zorgen." Dus ging ze weg, bracht wat gerst mee en kookte die voor de haan en de hen, en een hele armvol geurige hooi voor de koe.

# book_id: global-age-version-051871802ba542f99d9c3b7c327c6b5d
# book_title: De hut in het bos
# chapter_id: 11-de-hut-in-het-bos-side-11
# chapter_title: Side 11
# book_page: 11 / 16
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

"Ik hoop dat jullie het lekker vinden, lieve dieren," zei ze, "en jullie krijgen ook een verfrissend drankje voor het geval jullie dorstig zijn."

Toen haalde ze een emmer water.

De haan en de hen sprongen op de rand, doopten hun snavels erin en hielden toen hun hoofden omhoog, zoals vogels doen als ze drinken. Ook de gevlekte koe dronk met volle teugen. Toen de dieren gevoerd waren, ging het meisje naast de oude man aan tafel zitten en at wat hij had overgelaten.

# book_id: global-age-version-051871802ba542f99d9c3b7c327c6b5d
# book_title: De hut in het bos
# chapter_id: 12-de-hut-in-het-bos-side-12
# chapter_title: Side 12
# book_page: 12 / 16
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Het duurde niet lang voordat de haan en de hen hun hoofden onder hun vleugels begonnen te steken, en de ogen van de koe begonnen te knipperen. Toen zei het meisje: "Zullen we niet naar bed gaan?"

"Lieve kleine hen, lieve kleine haan, en lieve gevlekte koe, wat zeggen jullie daarvan?"

De dieren antwoorderden: "Duks."

"Jullie hebben met ons gegeten, jullie hebben met ons gedronken, jullie hebben vriendelijk aan ons allemaal gedacht.

We wensen jullie een goede nacht."

Toen ging het meisje naar boven, schudde de verenbedden en legde er schone lakens op. Toen ze klaar was, kwam de oude man en ging op een van de bedden liggen; zijn witte baard reikte tot aan zijn voeten. Het meisje ging op het andere bed liggen, zei haar gebeden en viel in slaap.

# book_id: global-age-version-051871802ba542f99d9c3b7c327c6b5d
# book_title: De hut in het bos
# chapter_id: 13-de-hut-in-het-bos-side-13
# chapter_title: Side 13
# book_page: 13 / 16
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Ze sliep rustig tot middernacht.

Toen was er zoveel lawaai in het huis dat ze wakker werd. Er klonk gekraak en gescheur in elke hoek. De deuren sprongen open en sloegen tegen de muren. De balken kreunden alsof ze uit hun voegen werden getrokken.

Het leek alsof de trap naar beneden viel, en uiteindelijk was er een crash alsof het hele dak was ingestort. Maar toen alles weer stil werd en het meisje geen letsel had opgelopen, bleef ze liggen waar ze was en viel ze weer in slaap.

# book_id: global-age-version-051871802ba542f99d9c3b7c327c6b5d
# book_title: De hut in het bos
# chapter_id: 14-de-hut-in-het-bos-side-14
# chapter_title: Side 14
# book_page: 14 / 16
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Toen ze wakker werd in het felle zonlicht, wat zag ze toen? Ze lag in een enorme zaal. Alles om haar heen straalde van koninklijke pracht. Op de muren groeiden gouden bloemen tegen een achtergrond van groene zijde. Het bed was van ivoor en het hemelbed was van rood fluweel.

Op een stoel in de buurt lag een paar schoenen, geborduurd met parels. Het meisje dacht dat ze droomde. Maar drie rijkelijk geklede dienaren kwamen binnen en vroegen welke opdrachten ze wilde geven. "Als jullie willen gaan," antwoordde ze, "sta ik meteen op en bereid ik wat soep voor de oude man, en daarna zal ik de mooie kleine kip, de haan en de prachtige gevlekte koe voeren." Ze dacht dat de oude man al opgestaan was en keek naar zijn bed.

# book_id: global-age-version-051871802ba542f99d9c3b7c327c6b5d
# book_title: De hut in het bos
# chapter_id: 15-de-hut-in-het-bos-side-15
# chapter_title: Side 15
# book_page: 15 / 16
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Maar hij lag er niet in—een vreemde wel. Toen ze hem aankeek en zag dat hij jong en knap was, werd hij wakker, ging rechtop zitten in bed en zei: "Ik ben een koningszoon. Ik werd betoverd door een kwade heks en moest in dit bos leven als een oude, grijsaardige man.

Niemand mocht bij mij zijn, behalve mijn drie dienaren in de vorm van een kip, een haan en een gevlekte koe. De betovering kon alleen worden opgeheven als er een meisje zou komen met een hart zo goed, dat ze niet alleen liefde toonde aan mensen, maar ook aan dieren.

# book_id: global-age-version-051871802ba542f99d9c3b7c327c6b5d
# book_title: De hut in het bos
# chapter_id: 16-de-hut-in-het-bos-side-16
# chapter_title: Side 16
# book_page: 16 / 16
# chapter_page: 1
# language: nl-be
# content_format: markdown
# reading_structure: unknown
# render_mode: prose

Dat heb jij gedaan, en om middernacht werden we bevrijd. De oude hut in het bos is weer veranderd in mijn koninklijk paleis."

Toen ze opstonden, gaf de koningszoon de drie dienaren de opdracht om de vader en moeder van het meisje te halen voor het huwelijksfeest.

"Maar waar zijn mijn twee zussen?" vroeg het meisje. "Ik heb ze in de kelder opgesloten," zei hij. "Morgen zullen ze het bos in worden geleid en daar als dienstmeisjes bij een kolenbrander werken, totdat ze vriendelijker zijn geworden en arme dieren niet langer laten lijden aan honger."