Słodka owsianka

Żyła sobie biedna, ale dobra dziewczynka, która mieszkała sama z matką, i nie miały już nic do jedzenia. Dziewczynka poszła więc do lasu. Spotkała tam staruszkę, która wiedziała o jej kłopotach i dała jej mały garnek. „Kiedy powiesz: 'Gotuj, garnuszku, gotuj' – rzekła staruszka – ugotuje słodką owsiankę. A kiedy powiesz: 'Przestań, garnuszku', przestanie.” Dziewczynka zaniosła garnek do domu do matki. Odtąd nie cierpiały już głodu i jadły słodką owsiankę, kiedy tylko chciały.

Pewnego dnia, gdy dziewczynki nie było w domu, jej matka powiedziała: "Gotuj, garnuszku, gotuj." I garnuszek zaczął gotować. Jadła, aż była syta. Potem chciała, żeby garnuszek przestał, ale nie znała odpowiednich słów. Więc garnuszek gotował dalej. Owsianka przelała się przez brzeg i wypełniła kuchnię. Potem wypełniła cały dom. Potem wypełniła następny dom i całą ulicę. Wyglądało to, jakby garnuszek chciał nakarmić cały świat. Zapanował wielki kłopot, ale nikt nie wiedział, jak go zatrzymać.

W końcu, gdy tylko jeden dom pozostał, dziewczynka wróciła do domu. Powiedziała: „Stój, garnuszku” i garnuszek przestał. Każdy, kto chciał wrócić do miasta, musiał przegryźć się przez owsiankę.