De Jongensjaren Van Jezus

Het verhaal van de jongensjaren van Jezus is het mooiste van alle verhalen over het kinderleven. Het leert een wonderlijke les van gehoorzaamheid aan de ouders, liefde en eerbied voor hen, en de charme van een zuivere en toegewijde kindertijd. De les is des te nuttiger omdat ze vol is van de menselijke belangstelling van het dagelijks leven.

Hoewel de jongen Jezus begaafd was met een wijsheid die ver boven Zijn jaren uitging—een wijsheid die de Zijne was omdat Hij de Zoon van God was—leefde Hij toch grotendeels zoals andere jongens leefden, door de taken te doen die Hem door Zijn ouders werden gegeven en in alles aan hen onderdanig te zijn.

Waarschijnlijk dachten de mensen rondom Hem niet veel na over wat Hij zei of deed gedurende die jaren.

Wanneer ze Hem Jozef, de timmerman, zagen helpen, of de kleine dingen deden die Maria, Zijn moeder, Hem zei te doen, leek Hij hun veel op andere kleine jongens. Ze vonden Hem slim en innemend, en het kan zijn dat er iets in Zijn uiterlijk en in Zijn manier van doen was dat hen verbaasde, dat hen op een verwonderde manier over heilige dingen deed nadenken. Maar Maria was de enige die bleef stilstaan bij het mysterie van Zijn leven met een voortdurend biddend vragen naar wat de betekenis ervan precies was.

Maria bewaarde al Zijn uitspraken in haar hart en geloofde dat de tijd zou komen dat iedereen zou weten dat Hij niet zomaar een gewoon kind was zoals die rondom Hem.

Nadat Jozef zijn gezin teruggebracht had uit Egypte, omdat het nu Herodes dood was veilig voor hen was om naar hun eigen land terug te keren, woonden ze in de stad Nazareth. En zo waren de woorden van de oude profeten waar, dat Jezus, de Redder van de Wereld, een Nazarener, of bewoner van Nazareth, zou zijn.

Elk jaar hielden de Joden een feest in Jeruzalem, genaamd het Feest van het Pascha, ter herinnering aan de tijd dat God over Zijn uitverkoren volk in Egypte heenging, of hen spaarde, hoewel Hij de eerstgeborenen van de Egyptenaren vernietigde. Toen Jezus twaalf jaar oud was, ging Hij met Jozef en Maria naar Jeruzalem om dit feest bij te wonen.

Er waren veel familieleden en vrienden van het gezin daar, en toen ze na het feest naar huis vertrokken, was er waarschijnlijk enige verwarring over het op gang krijgen van het gezelschap. Ze reisden in een karavaan bestaande uit mensen te voet en op ezels, en ze hadden enige noodzakelijke proviand bij zich, samen met de dingen die ze voor hun comfort op de reis en tijdens hun verblijf in Jeruzalem hadden meegebracht. Omdat de ouders van Jezus er niet aan dachten dat Hij achterbleef, vergaten ze naar Hem te zoeken, in de veronderstelling dat Hij ergens in de karavaan was. Dus toen ze een dag op de terugreis hadden gereisd, waren ze zeer verrast en bezorgd om te ontdekken dat Hij ontbrak.

Ze gingen onmiddellijk terug naar Jeruzalem, zich onderweg afvragend wat er met hun jongen kon zijn gebeurd en er bang voor.

Maar na drie angstige dagen vonden ze Hem in de tempel, pratend met de geleerde mannen daar, luisterend naar hun wijze woorden, en vragen stellend die iedereen die hen hoorde verbaasde, omdat ze vol waren van een begrip van heilige dingen dat niet van een jongen verwacht werd. Toen Zijn ouders Hem gevonden hadden, zei Maria tot Hem, bedroefd: "Zoon, waarom hebt U ons dit aangedaan? Uw vader en ik hebben naar U gezocht, bezorgd."

Toen keerde Jezus zich naar haar met droef en zacht respect, en vroeg: "Waarom zocht u Mij? Wist u niet dat Ik bezig moest zijn met de dingen van Mijn Vader?"

Misschien probeerde Hij met deze woorden hun inzicht te geven in de grote betekenis van Zijn leven. Maar ze waren verbaasd, hoewel Maria vaag voelde wat Hij haar wilde laten begrijpen. Hij legde echter op dit moment niet verder uit wat er in Zijn eigen hart was. Het kan zijn dat Hij nog niet volledig begreep wat Hij precies moest doen. Hij had de menselijke natuur op Zich genomen die Hij zou verheffen tot iets grootser en nobeler dan de menselijke natuur ooit was geweest. En door een klein kind te worden zoals andere kleine kinderen, was het misschien Gods plan dat Hij nog niet het oordeel van een man in alle dingen zou hebben.

Hoe dat ook moge zijn,

Hij ging met Zijn ouders terug en gehoorzaamde hen als voorheen, want de tijd was nog niet gekomen voor Hem om hen te verlaten en Zijn onderwijs te beginnen, behalve dat Hij onderwees door de kracht van een mooi voorbeeld. Maar dat voorbeeld vormde een groot deel van het doel waarvoor Hij in de wereld was gezonden, omdat een van de edelste waarheden die Hij aan de mensheid opdrong de plicht van kinderen jegens hun ouders was. Zijn eigen leven leerde dit beter dan enige preek had kunnen doen, want in de hele geschiedenis van de wereld hebben we geen beter voorbeeld van hoe het gedrag van een kind jegens zijn ouders zou moeten zijn. Het is des te mooier omdat Jezus niet zoals andere kinderen was, maar, met de wijsheid van God in Zijn hart, veel beter in staat was om voor Zichzelf tussen goed en kwaad te oordelen.

Gedurende al deze jaren groeide Jezus in gestalte zowel als in wijsheid, en degenen rondom Hem voelden, zonder het te begrijpen, dat Hij op de een of andere manier anders was dan de rest. De goddelijkheid van Zijn natuur kon niet verborgen blijven, zelfs niet in die vroege jaren, maar scheen door alle kleine handelingen van het dagelijks leven heen, waardoor ze mooi werden. En iedereen die Hem kende werd beter en gelukkiger door in de nabijheid van zo'n edele natuur te komen.