De Omanhene die van Raadsels Hield

Een Omanhene is het hoofd van een dorp. Een zekere Omanhene had drie zonen die erg verlangden om de wereld te zien. Ze gingen naar hun vader en vroegen toestemming om te reizen, die hij bereidwillig gaf.

Het was de beurt aan de oudste zoon om als eerste te gaan. Hij werd voorzien van een bediende en van alles wat hij maar nodig zou kunnen hebben voor de reis. Na enige tijd gereisd te hebben, kwam hij aan in een stad waar een Omanhene woonde die dol was op raadsels. Als vreemdeling werd de reiziger volgens de gewoonte voor het hoofd gebracht.

Het hoofd legde uit dat in hun dorp elke vreemdeling de Omanhene moest verslaan in het beantwoorden van raadsels of onthoofd zou worden. De wedstrijd zou de volgende ochtend beginnen.

De volgende dag kwam de jongeman naar de Vergaderplaats, waar de Omanhene zat met al zijn dienaren. De Omanhene stelde vele raadsels, maar de jongeman kon er geen enkel beantwoorden. Hij werd beoordeeld als gefaald en werd onthoofd.

Na enige tijd vertrok de tweede zoon op reis. Bij een vreemd toeval kwam hij aan in dezelfde stad waar zijn broer was gestorven. Ook hem werden vele raadsels gesteld en hij slaagde er niet in ze te beantwoorden. Dus werd ook hij ter dood gebracht.

Uiteindelijk kondigde de derde broer zijn voornemen aan om te reizen. Zijn moeder deed er alles aan om hem over te halen thuis te blijven, maar tevergeefs. Ze was er zeker van dat als hij de stad bereikte waar zijn broers waren gestorven, hetzelfde lot hem te wachten stond. Liever dan dat toe te staan, dacht ze dat ze het zou verkiezen dat hij onderweg zou sterven.

Ze bereidde een gerecht genaamd cankey, dat ze met vergif vulde. Nadat ze het in zijn tas had gepakt, vertrok hij. Al snel kreeg hij honger. Wetende dat zijn moeder niet had gewild dat hij wegging en het eten misschien vergiftigd had, besloot hij het te testen voor hij at. Een gier in de buurt ziende, gooide hij het de helft van de cake. De vogel at de cankey en viel onmiddellijk dood neer langs de weg.

Drie panters kwamen langs en begonnen de gier te eten. Ook zij vielen dood neer. De jongeman sneed wat vlees van de panters, roosterde het en pakte het zorgvuldig in zijn bundel.

Een eindje verderop werd hij aangevallen door zeven struikrovers. Ze wilden hem onmiddellijk doden. Hij vertelde hen dat hij wat goed geroosterd vlees in zijn bundel had en nodigde hen uit om eerst met hem te eten. Ze stemden in en verdeelden het eten in acht porties. Terwijl zij aten, verborg de jongeman zijn portie. Al snel werden alle zeven rovers ziek en stierven. De jongeman vervolgde zijn weg.

Uiteindelijk bereikte hij de stad waar zijn broers waren gestorven. Net als zij werd hij naar de Vergaderplaats geroepen om de raadsels van de Omanhene te beantwoorden. Twee dagen lang was de wedstrijd gelijk. Aan het einde van die tijd zei de jongeman: "Ik heb nog maar één raadsel over. Als u het kunt beantwoorden, mag u mij ter dood brengen." Hij gaf dit raadsel:

"De helft doodt er één— Eén doodt er drie— Drie doodt er zeven."

De heerser kon het die avond niet beantwoorden, dus werd het uitgesteld tot de volgende dag.

Gedurende de nacht vermomde de Omanhene zich en ging naar het huis waar de vreemdeling verbleef. Daar vond hij de jongeman slapend in de hal. Denkend dat de man voor hem de bediende van de vreemdeling was, en er nooit aan denkend dat het de vreemdeling zelf was, wekte hij de slaper en beloofde een grote beloning als hij hem de oplossing van het raadsel zou geven.

De jongeman antwoordde dat hij het antwoord zou vertellen als de Omanhene hem het kostuum zou brengen dat hij altijd droeg bij de Vergadering. De heerser was maar al te blij om het te halen. Toen de jongeman de kleding veilig had, legde hij het raadsel volledig uit aan de sluwe Omanhene. Hij zei dat toen ze van huis vertrokken, de moeder van zijn meester hem cankey maakte. Om te testen of het goed was, gaven ze de helft aan een gier, die stierf. Drie panters die de gier proefden, stierven ook. Een beetje van het geroosterde pantervlees doodde zeven rovers.

De Omanhene was verheugd dat hij het antwoord had geleerd. Hij waarschuwde de vermeende bediende om zijn meester niet te vertellen wat er was gebeurd.

In de ochtend verzamelden alle dorpelingen zich weer. De Omanhene gaf trots het antwoord op het raadsel alsof hij het zelf had ontdekt. Maar de jongeman vroeg hem zijn ceremoniële kleding te tonen, die hij zou moeten dragen bij de Vergadering. Natuurlijk kon hij dat niet, want de jongeman had die zorgvuldig weggestopt.

De vreemdeling vertelde toen wat er in de nacht was gebeurd en hoe de heerser het antwoord door bedrog had gekregen.

De Vergadering verklaarde dat de Omanhene er niet in was geslaagd het raadsel op te lossen en moest sterven. Dus werd hij onthoofd, en de jongeman werd in zijn plaats tot Omanhene benoemd.