David en Goliath

David bekeek de stenen in zijn hand van dichtbij. Zijn slinger hing aan zijn arm, en zijn tas lag naast hem. Wat ging hij met die stenen doen? En wie was die lange man in wapenrusting, die zo parmantig rondliep met zo'n lange speer in zijn hand?

Twee legers stonden klaar voor de strijd. Het waren de legers van de Israëlieten en de Filistijnen. Het kamp van de Israëlieten lag op de ene heuvel, en het kamp van de Filistijnen op de andere, met een vallei ertussen. Veertig dagen lang hadden deze legers tegenover elkaar gestaan, maar de strijd was nog niet begonnen. De Filistijnen hadden een reus van grote lengte en kracht, bedekt met wapenrusting, die elke dag naar voren kwam en de Israëlieten uitdaagde om een man te sturen om tegen hem te vechten. Maar geen man in het leger van de Israëlieten durfde tegen Goliath, de kampioen van de Filistijnen, te vechten.

Ondertussen had Jesse David naar het kamp van de Israëlieten gestuurd om naar zijn broers te kijken. David hoorde wat de reus zei en bood aan om tegen hem op te trekken. Saul werd verteld over Davids aanbod en liet hem roepen. Saul zei tegen David dat hij niet in staat was om tegen de reus te vechten, maar David antwoordde stoutmoedig: "De Heer die mij gered heeft uit de klauw van de leeuw en de klauw van de beer, zal mij redden uit de hand van deze Filistijn." David vertrouwde niet op zijn eigen kracht, maar op God. Toen zei Saul: "Ga, en de Heer zij met u."

David ging naar de beek en koos vijf gladde stenen. Hij stopte ze in zijn herderstas, nam zijn slinger en naderde de Filistijn. Goliath bespotte hem, maar David zei: "Jij komt tegen mij met een zwaard en een speer, maar ik kom in de naam van de Heer."

Hij slingerde een van de stenen en trof Goliath tegen het voorhoofd, en de reus viel voorover op de grond. Toen rende David naar hem toe en ging boven hem staan, en met Goliaths eigen zwaard hakte hij zijn hoofd af. Zo liet God deze jonge herder de reusachtige Filistijn overwinnen en hem doden met een slinger en een steen.