Elia Gevoed Door Raven

God was misnoegd met koning Achab, dus stuurde Hij Zijn profeet Elia de Tisbiet om hem te zeggen: "Zo waar de Heer, de God van Israël, leeft, er zal jarenlang geen dauw of regen vallen in heel Israël." God wist dat deze woorden Achab boos zouden maken, dus gebood Hij Elia om uit Achabs weg te gaan. "Ga naar het oosten en verberg je bij de beek Kerit, ten oosten van de Jordaan. Je zult uit de beek drinken, en Ik heb de raven geboden je daar te voeden."

Elia ging en deed wat God zei.

De raven brachten hem elke ochtend en avond brood en vlees, en hij dronk uit de beek. Maar na vele dagen droogde de beek op omdat er geen regen viel. Toen zei God hem: "Ga naar Sarfat, en blijf daar. Een weduwe daar zal voor je zorgen." Dus stond Elia op en ging naar Sarfat. Toen hij bij de stadspoort kwam, zag hij een weduwe die takken aan het verzamelen was. Hij riep haar toe: "Breng mij alsjeblieft wat water in een kruik, zodat ik kan drinken, en een stuk brood, zodat ik kan eten."

De weduwe antwoordde: "Zo waar de Heer, uw God, leeft, ik heb geen brood—alleen een handvol meel in een kruik en een beetje olie in een kan. Ik ben een paar takken aan het verzamelen om naar huis te gaan en een maaltijd te bereiden voor mijzelf en mijn zoon, zodat we kunnen eten voordat we verhongeren." Elia zei haar: "Wees niet bang. Ga en doe zoals je gezegd hebt, maar maak eerst een kleine koek voor mij, en maak daarna een voor jezelf en je zoon. Want dit zegt de Heer, de God van Israël: 'De kruik met meel zal niet opraken, en de kan met olie zal niet droogvallen tot de dag dat de Heer weer regen op het land laat vallen.'"

Ze deed wat Elia haar zei, en er was altijd genoeg meel en olie voor hun dagelijkse voedsel, precies zoals de Heer door Elia had beloofd.