Slip Root

Eens, op een zonnige heuvelhelling, zat een beer te slapen. Net op dat moment kwam Reinout de Vos sluipend voorbij en zag hem.

"Daar zit je op je gemak, grootvader," zei de vos. "Kijk maar eens of ik je geen poets baken." Dus ving hij drie veldmuizen en legde die op een boomstronk, vlak onder de neus van Bruin.

Toen brulde hij in zijn oor: "Boe! Bruin, hier is Peter de Jager, vlak achter deze boomstronk!" En terwijl hij riep, rende hij zo snel als hij kon door het bos.

Bruin schrok wakker. Toen hij de drie muisjes zag, werd hij woedend, denkend dat zij in zijn oor hadden gebruld. Hij hief zijn poot om ze te verpletteren.

Maar net toen hij die ophief, zag hij de staart van Reinout tussen de struiken aan de bosrand zwiepen. Hij schoot hem achterna, zodat het kreupelhout kraakte terwijl hij ging. Om de waarheid te zeggen, Bruin zat Reinout zo dicht op de hielen dat hij zijn achterpoot greep, net toen de vos in een hol onder een dennenwortel kroop. Daar zat Reinout in de knel, maar hij hield zijn hoofd koel. Hij gilde: "Laat de dennenwortel los en grijp Reinouts poot!" En de domme beer liet Reinouts poot los en greep in plaats daarvan de wortel.

Tegen die tijd was Reinout veilig in het hol, en hij riep: "Ik heb je weer te pakken, hè grootvader?"

"Uit het oog is niet uit het hart," gromde Bruin naar beneden in het hol, razend van woede.