Dzielny Mały Łucznik

Dawno, dawno temu żył sobie mały człowiek z krzywymi plecami, którego nazywano mądrym małym łucznikiem, ponieważ tak dobrze władał łukiem i strzałami. Ten krzywy człowieczek powiedział sobie: "Jeśli pójdę do króla i poproszę, aby przyjął mnie do swojego wojska, z pewnością zapyta, do czego taki mały człowiek jak ja się nadaje. Muszę znaleźć jakiegoś wielkiego, wysokiego mężczyznę, który weźmie mnie za swojego pazia i poprosi króla, aby przyjął nas obu." Tak więc mały łucznik chodził po mieście, szukając wysokiego mężczyzny.

Pewnego dnia zobaczył wielkiego, silnego mężczyznę kopiącego rów. "Co sprawia, że taki wspaniały, wysoki mężczyzna jak ty wykonuje taką pracę?" – zapytał mały człowiek.

"Wykonuję tę pracę, bo nie mogę zarobić na życie w inny sposób" – powiedział wysoki mężczyzna.

"Nie kop dalej" – powiedział łucznik. "W całym tym kraju nie ma takiego łucznika jak ja; ale żaden król nie pozwoliłby mi wstąpić do wojska, bo jestem takim małym człowiekiem. Chcę, abyś poprosił króla, żeby pozwolił ci wstąpić do wojska. Przyjmie cię, bo jesteś wysoki i silny. Ja będę wykonywał pracę, którą tobie zlecą, a podzielimy się zapłatą. W ten sposób obaj będziemy dobrze zarabiać na życie. Czy pójdziesz ze mną i zrobisz, jak ci powiem?" – zapytał mały łucznik.

"Tak, pójdę z tobą" – powiedział wysoki mężczyzna.

Więc razem wyruszyli, aby udać się do króla. Po pewnym czasie dotarli do bram pałacu i posłali wiadomość królowi, że jest tam wspaniały łucznik. Król posłał po łucznika, aby stanął przed nim. Obaj, wysoki mężczyzna i mały człowiek, weszli i, kłaniając się, stanęli przed królem.

Król spojrzał na wysokiego mężczyznę i zapytał: "Co cię tu sprowadza?"

"Chcę służyć w twoim wojsku" – powiedział wysoki mężczyzna.

"Kim jest ten mały człowiek z tobą?" – zapytał król.

"To mój paź" – powiedział wysoki mężczyzna.

"Jakiej zapłaty chcesz?" – zapytał król.

"Tysiąc sztuk monety miesięcznie dla mnie i mojego pazia, o Królu" – powiedział wysoki mężczyzna.

"Przyjmę cię i twojego pazia" – powiedział król.

Tak więc wysoki mężczyzna i mały łucznik wstąpili do wojska króla.

W tamtych czasach w lesie żył tygrys, który uprowadził wielu ludzi. Król posłał po wysokiego mężczyznę i kazał mu zabić tego tygrysa.

Wysoki mężczyzna przekazał małemu łucznikowi, co powiedział król. Poszli razem do lasu, i wkrótce mały łucznik zastrzelił tygrysa.

Król był rad, że pozbył się tygrysa, i obdarzył wysokiego mężczyznę bogatymi darami oraz go pochwalił.

Innego dnia nadeszła wieść, że bawół biega tam i z powrotem po pewnej drodze. Król kazał wysokiemu mężczyźnie pójść i zabić tego bawołu. Wysoki mężczyzna i mały człowiek poszli na drogę, i wkrótce mały człowiek zastrzelił bawołu. Gdy obaj wrócili do króla, dał on wysokiemu mężczyźnie worek pieniędzy.

Król i cały lud chwalili wysokiego mężczyznę, i tak pewnego dnia wysoki mężczyzna powiedział do małego człowieka: "Poradzę sobie bez ciebie. Czy myślisz, że nie ma innego łucznika oprócz ciebie?" Wiele innych przykrych i nieżyczliwych słów powiedział małemu człowiekowi.

Ale kilka dni później król z dalekiego kraju nadciągnął pod miasto i posłał jego królowi wiadomość: "Oddaj swój kraj albo stocz bitwę."

Król natychmiast wysłał swoje wojsko. Wysoki mężczyzna był uzbrojony i dosiadł słonia bojowego. Ale mały łucznik wiedział, że wysoki mężczyzna nie umie strzelać, więc wziął swój łuk i usiadł za wysokim mężczyzną.

Potem słoń bojowy, na czele wojska, wyruszył z miasta. Przy pierwszym uderzeniu bębnów wysoki mężczyzna zatrząsł się ze strachu. "Trzymaj się mocno" – powiedział mały łucznik. "Jeśli teraz spadniesz, zginiesz. Nie musisz się bać; ja tu jestem."

Ale wysoki mężczyzna tak się bał, że zsunął się z grzbietu słonia bojowego i pobiegł z powrotem do miasta. Nie zatrzymał się, dopóki nie dotarł do domu.

"A teraz do zwycięstwa!" – powiedział mały łucznik, prowadząc słonia bojowego do walki. Wojsko wdarło się do obozu króla, który przybył z daleka, i odparło go z powrotem do jego własnego kraju. Potem mały łucznik poprowadził wojsko z powrotem do miasta. Król i cały lud nazwali go "dzielnym małym łucznikiem". Król mianował go naczelnym dowódcą wojska, obdarzając go bogatymi darami.